بر اساس تحلیل آماری سؤالات دوره‌های اخیر، می‌توان هسته اصلی و جانبی آزمون محاسبات را مشخص کرد. توزیع سؤالات به وضوح نشان می‌دهد که تمرکز بر طراحی دو نوع سازه اصلی (بتنی و فولادی) است:

۱. بلوک اصلی سازه (بیش از ۵۵% سؤالات)

این مباحث، شاکله اصلی آزمون را تشکیل می‌دهند و تسلط کامل بر آن‌ها، عملاً قبولی شما را تضمین می‌کند.

• مبحث نهم (طرح و اجرای ساختمان‌های بتن آرمه): با سهمی در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد، مهم‌ترین منبع آزمون محاسبات است. تمرکز بر برش، خمش، ستون‌ها، و جزئیات آرماتورگذاری حیاتی است.
• مبحث دهم (طرح و اجرای ساختمان‌های فولادی): با سهمی در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد، در جایگاه دوم قرار دارد. سؤالات عمدتاً حول طراحی اعضای کششی، فشاری، خمشی و انواع اتصالات طرح می‌شوند.

۲. مباحث مکمل و آیین‌نامه‌ای (حدود ۳۰% سؤالات)

این منابع نقش پایه‌ای و آیین‌نامه‌ای دارند و سؤالات آن‌ها مقدمه یا همراه با سؤالات بلوک اصلی مطرح می‌شوند.

• مبحث ششم (بارهای وارد بر ساختمان): با سهمی در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد، به عنوان منبع تعیین بار مرده، زنده، و باد، بسیار مهم است.
• استاندارد ۲۸۰۰ (آیین‌نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله): با سهمی در حدود ۸ تا ۱۲ درصد، سؤالات آن مستقیماً با روابط تحلیل دینامیکی، ضرایب زلزله، و کنترل‌های لازم مرتبط است.
• مبحث هفتم (پی و پی‌سازی): با سهمی در حدود ۵ تا ۸ درصد، با تمرکز بر طراحی فونداسیون‌های سطحی و ملاحظات ژئوتکنیکی.

۳. مباحث جانبی و مفهومی (حدود ۱۵% سؤالات)

این بخش‌ها برای تکمیل نمره و پوشش دانش عمومی مهندسی سازه استفاده می‌شوند:

• مبحث هشتم (ساختمان‌های با مصالح بنایی): حدود ۲ تا ۴ درصد سؤالات (معمولاً سؤالاتی ساده و مستقیم درباره ضوابط اجرایی).
• مبحث یازدهم (طرح و اجرای صنعتی ساختمان‌ها): حدود ۲ تا ۴ درصد (اغلب سؤالات مفهومی درباره سیستم‌های نوین).
• راهنمای جوش و اتصالات جوشی: حدود ۳ تا ۵ درصد (سؤالات مرتبط با کنترل کیفیت و ضوابط جوشکاری).
• استاتیک، مقاومت مصالح، و تحلیل سازه‌ها: این بخش که به صراحت در منابع اعلام شده، حدود ۵ تا ۸ درصد سؤالات را شامل می‌شود و بر مفاهیم پایه‌ای تحلیل سازه تکیه دارد.